ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س دهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به عبدى. از خوشنویسان ملازم دربار شاه‏طهماسب اول صفوى بود كه ظاهرا در دربار شاه اسماعیل نیز به امر كتابت اشتغال داشته و به همین مناسبت شاهى رقم مى‏كرده است. متقدمین خط كتابت عبدى را ستوده و او را كاتب بى‏بدل خوانده‏اند، ولى در خط مشق و جلى نیز آثار شیوایى دارد. وى از شاگردان سلطانعلى مشهدى بود و شاگرد برسجته‏ى خود او، شاه‏محمود نیشابورى است. از آثار او: «دیوان» شعر؛ یك نسخه «حالنامه‏ى» عارفى،به قلم كتابت خوش، با رقم: «تمت... على ید الضعیف عبدى نیشابورى»؛ دو قطعه از مرقع شاه‏اسماعیل، به قلم دو دانگ و نیم دو دانگ و كتابت خفى خوش، با رقمهاى: «مشقه... عبدى بن حسن قلندر 996» و «مشقه الفقیر المذنب، عبدى النیشابورى...» و قطعات مختلف دیگر كه در «احوال و آثار خوشنویسان» به آنها اشاره شده است.